ନମାମି ତଵ ପୟରେ

ବନ୍ଦେ ଗୁରୁମାଆ ତୁମ ଚରଣାରବିନ୍ଦେ

ଅମା ଅନ୍ଧକାରୁ ଆଣିଛ ବାହାରେ

ପ୍ରେମ ଦୟା କ୍ଷମା ସଦିଚ୍ଛା ଶୁଭେଚ୍ଛା

ହୃଦୟେ ଭରିଛ କରୁଣାର ଧାରେ I

ମାତୃ ରୂପେ ସଂସ୍ଥିତା ତୁମେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ

ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ତୁମେ ସମାଜ ବୁକୁରେ

ଢାଳେ ମୁଁ ପ୍ରଣତି ମାତ ମଥା ନଇଁ ନିତି

ଦିଅ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ତୁମକୁ ନିବେଦନ କରେ I

ହେ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳ ମୟ

ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମI ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ ତୁମେ ମହେଶ୍ୱର

ତୁମ କୃପାବିନୁ ଏ ଜୀବନ ଅସାର

ତୁମେ ଦିବ୍ୟଜ୍ୟୋତି ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ

ସଂସାର ତରୀରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାବିକ I

ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର ତୁମେ ସୁଵିଚାର ମାର୍ଗ

ଶିଷ୍ୟ ଅଟେ ତୁମ ନିଜସ୍ୱ ସମ୍ପତି 

ଚରିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଗଢ଼ା ତୁମରି ନିଷ୍ପତ୍ତି

ତୁମ ମଳୟ ପବନରେ ଶିଷ୍ୟ ପାଏ ଜ୍ୟୋତି I

ହେ କରୁଣା ମୟ ଦିବ୍ୟ ଗୁରୁ ମୋର

ଶାନ୍ତି ମୁକ୍ତି ଦାତା ତୁମେ ମୋ ପ୍ରଗତି ପଥର

ନାହିଁ କିଛି ଦେବାକୁ ମୋର ଦକ୍ଷିଣା ସ୍ୱରୂପ

କ୍ଷମା କରିଦିଅ ଶିଷ୍ୟକୁ ଆଜି ଏହି ଭିକ୍ଷା ପୟର  I