शेवाळ ......!

शेवाळ भिंतीवरचे

वाटले मज काहीतरी सांगते

ळ च्या शब्दा पायी

भंबेरी माझी जेंव्हा उडते....!

ती वेळ अशी येते

वरचडच मज वाटते

रचना अनेक केल्या पण

चटक ळ ची तशीच अधुरी राहते....!

पुसले त्याने मला आज

काय झाले तुझ्या प्रतिभेस

लंगडी झाली कारे

येता ळ ची वेळ तुझ्या दारास....?

की अहंकार दुखावला तुझा

शब्द तोकडे संपले म्हणुनी

की ळ ने तुझी

फिरकी घेतली म्हणुनी....!

सावरलो मी म्हंटले

शेवाळ्यास बाही सरसावूनी

दिमाख नको दाऊ

माझ्याच भिंतीवरी बसूनी.....!

लाजले हसले गालात

आले थोडे तोऱ्यात

सत्य असते म्हणे खऱ्यात

ळ ची काय बिशाद ती तुझ्या पुढ्यात...?

हसलो मी ही मग

पाहुनी लडिवाळ पणे शेवाळ हसरे

मायाळू शेवाळ माझे ते

म्हणे मज आहे थोडे मी लाजरे.!!