मनग्वाही...

भुकेची कहाणी भुकेने मिटत नाही

मनाची शांतता खरी देते मित्रा ग्वाही

थोडी रिकामी थोडी आहे रे पुण्याई

पण या शिवाय दुसरं सत्य कोणतच नाही

मनाची कठोरता असते ठाई ठाई

अबोल प्रेमावर कोणी फेकते राजा शाई

मनाची कठोरता इथे पुन्हा पुन्हा वाही

पण ही अबोली आता पुन्हा मिळणार नाही

पक्षी आहे दूर याचे पंख देतात ग्वाही

कविता लिहिणारा कवी वाट पाहतोय ठाईठाई

दूर असणाऱ्या चिमणीची लुप्त झाली शाई

लुप्त करणारा माणूसच राक्षसी हैवान होई

शब्द संपले की फुटतात ओळी जणू आहे पुण्याई

दूर जाणाऱ्या गोष्टींची हळूच लपते घेऊन शाई

म्हणून भुकेची कहाणी भुकेने मिटत नाही

मनाची शांतता हीच खरी देते मित्रा ग्वाही