നിഴലുകൾ

സുഖ ദുഃഖ സമ്മിശ്ര മോഹന ജീവിതം 

കേവലം നിഴലുപോൽ മാറിടുന്നോ 

പട്ടിണിയൂട്ടി വളർത്തുന്ന ജീവിതം 

വാർതിങ്കളിനെ മറച്ചിടുന്നോ 

ചാരുതയാർന്ന മനുജന്റെ ഭാവനയിൽ 

വാസന്ത പുഷ്പം വിരിയുന്നില്ലേ 

വേദനയുടെ തേങ്ങലിൽ വരണ്ടു പോകുന്നു 

തുച്ഛമായുള്ള മനുജ ജന്മം 

മോഹങ്ങളാകുന്ന പക്ഷികൾ മേവുന്ന 

അവനീതല ചാരുതയ്ക്കെന്തു പറ്റി 

ജീവിതമാകുന്ന മാരിവിൽ വർണ്ണത്തിൽ 

തേങ്ങലുകളാകും നിഴൽ പരക്കുന്നുവോ

നിഴലും വെളിച്ചവും ഇടതിങ്ങും ജീവിതം 

നിഴലായി മാത്രം പരിണമിച്ചോ 

ജീവിത സൂര്യന്റെ തങ്കക്കതിരുകൾ 

വാരി വിതറുന്ന പ്രഭയെവിടെ 

സുന്ദര സുരഭില വൃന്ദാവനങ്ങളിഹ

സ്വപ്ന മിഥ്യാദികൾ ആകുന്നുവോ 

നയനാഭിരാമമാം പൂവാകതൻ പൂക്കൾ 

അടരറ്റു ക്ഷണാൽ പതിച്ചിടുന്നുവോ 

അശ്രുകണങ്ങളും ആർത്തനാദങ്ങളും 

ഉലകത്തിലാകെ അലയടിച്ചീടുന്നു 

ജീവിതം വെറുമൊരു നിഴലായി മാറുന്നു 

കരിനിഴലുകൾ മനുജന്റെ തോഴനായി തീരുന്നു...