കടലാസുതോണി (വൃത്തം:കേക)

മാമക മനതാരിൽ തേൻമഴ പെയ്‌തീടുന്നു

ലാവണ്യം നിറഞ്ഞൊരു ബാല്യത്തെ നിനയ്ക്കുമ്പോൾ

മോഹങ്ങൾ കഴലായി മാറിയ ബാല്യകാലം

കാലം കവർന്നെടുത്തു വാസര സുമങ്ങളെ

ആകാശ പൂർണ്ണകുംഭം മാരി ചൊരിഞ്ഞ നാളിൽ

മാമക വിരലുകൾ ചമച്ചു കളിവള്ളം

മുട്ടോളം വാരിയിങ്കൽ മെച്ചത്തിൽ ഞാനിറക്കി

തൂവെള്ള കടലാസിൽ തീർത്തൊരു കളിവള്ളം

ശക്തമാം കാറ്റുവീശി കളിയോടം തകർന്നു

മാമക കിനാവുകൾ തകർന്നു പളുങ്കുപോൽ

ഒട്ടേറെ കരഞ്ഞു ഞാൻ സങ്കട വാരിധിയാൽ

അമ്മതൻ സ്നേഹ കടൽ സങ്കടം മെല്ലെ നീക്കി

യാതൊന്നുമറിയാതെ വർഷങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞുപോയ്‌

വർഷവും ശിശിരവും ക്രമത്താൽ വന്നണഞ്ഞു

ജീവിത കൊടും ചൂടിൽ പൊള്ളുന്ന വേളയിലും

കുളിർ തെന്നലായ് വന്നു മാമക ബാല്യകാലം

ചങ്ങാതിമാരുമായി കാടുകാട്ടിയ കാലം

മാനുഷ്യ ജന്മത്തിന്റെ സൗവർണ്ണ കനിയല്ലോ

നിഷ്കളങ്കതയുടെ മരന്ദം നുണയുവാൻ

യാതന തിന്നു വീർത്ത മാനസം കൊതിക്കുന്നു

പ്രാപ്യമല്ലെന്നറിയാം എങ്കിലും ആശിക്കുന്നു

ആരാമ തുല്യമായ ബാല്യത്തെ മുകരുവാൻ

നീലമാം വാനിലൂടെ പറക്കും പറവപോൽ

എന്നുടെ മോഹങ്ങൾക്കു ചിറകു മുളയ്ക്കുന്നു