સ્વપ્ન

સરી જતી કાલઘટા 

ને સરી જતો સમય,

સાગરતટે નીરખીને 

જોયાં હતા સ્વપ્નો,

સુંદર એ સવાર હતી 

ને સુંદર એ સંધ્યા,

પહાડોની ટોચે જઈ

કર્યા હતા વાયદા,

એ વાયદાને વાગોળતા

વાગોળતા સજાવટ કરી,

હતી એ સપનાંઓની

સખી, ઉર ઉપવનમાં,

જોવી’તી કોતરો ને 

જોવી ‘તી કંદરા જોઈ,

મેં કોતરો ને જોઈ મે 

કંદરા, ઊડીને આભે અડી,

સપનું તૂટ્યું ને જાણે થઈ સવાર,

વિખરાયા અરમાન કેરા ફૂલ,

ઉજ્જડ બન્યો 

હૈયાનો ઉપવન,

કેવાં મધુર હતાં સપનાંં.