માણસ - 2

આફતોનું મોટું બારું માણસ,

કરતો તારું તે મારું માણસ,

અહીંનું તહીં કરવા મશગૂલ,

હથિયાર છે બેધારું માણસ,

ઢાંકી ન શકે એબ પોતાનીયે,

પાડતો ખુલ્લું ભોપારું માણસ,

દોટ મૂકે લાંબી, મીંચીને આંખો,

પછી કે’વાય બિચારું માણસ,

‘સાગર’ મુખ બગાડ્યું બલાએ,

ગુનામાં જીવે ગોઝારું માણસ.