કલમનું મૌન

કચડીને આંસુઓ પગ તળે તેઓ ચાલી નીકળે છે,

શું કહું તને ? બે-ખબર બની કેમ હાલી નીકળે છે ?

ખુલ્લી કિતાબ હતી કોરી ને આ કોરા સાવ કાગળ,

રંગવા સપના રંગો ભરી ઝોળી એ ઝાલી નીકળે છે,

સમજદાર અને સહનશીલતાનું એને બિરુદ આપ્યું,

અંત સુધી સમાધાન કરવા એની કલમ ચાલી નીકળે છે,

ફરસ પર વેરાતાં ઓરતાં, ડૂસકાં, ઉઝરડાં ને આ પીડા,

ઝખ્મ સાવરણી એના પીંછામાં લઈ ચાલી નીકળે છે,

સંપૂર્ણ છે, સમર્પણ છે, સમર્પિત કરે આખીય જિંદગી,

પછી જુઓતો પણ ઝીલ નનામી સાવ ખાલી નીકળે છે.