કિનારે હું કોરી રહી

વહેણના કિનારે ઊભા ઊભા,

ભીંજાયેલા બાળપણને શોધતી રહી,

વહેણનો સાથ છોડ્યો જ્યારથી,

કિનારે હું સાવ કોરી રહી,

પતંગિયાની જેમ ચહેકવું'તું મારે,

આગિયાની જેમ ચમકવું'તું મારે,

ફૂલોની જેમ મહેકવું'તું મારે,

અર્ધ રસ્તે સાથ છોડી દીધો વહેણનો,

એટલે કિનારે હું કોરી રહી,

ફૂલ તો બની શકી જીવનમાં,

પણ ફૂલદાનીની શાન બની,

હવે જીવન લઉં છું શ્વાસમાં,

ને સુવાસ કાઢું છું ઉચ્છવાસમાં,

મારા જ કારણે કિનારે હું કોરી રહી.