ତମ ଗାଆଁ

ତମେ ଲେଖିଥିଲ ନୀଳ ଲଫାପାରେ

ମୋ ଗାଆଁକୁ ଆସ ପ୍ରିୟ,

ଦେଖିଯାଅ ଥରେ ମୋ ଗାଆଁ ପ୍ରକୃତି

ଜହ୍ନରାତି ବର୍ଣ୍ଣମୟ ।

ଆକର୍ଷିଲା ମୋତେ ତମ ଗାଆଁ ଆଉ

ତମ ସ୍ନିଗ୍ଧ ଅନୁରାଗ,

ମାଟିର ଆତୁର ଆମନ୍ତ୍ରଣ କେବେ 

ଏଡି ପାରିଛିକି ମେଘ !

ତମ ଗାଆଁ ନଈ ସରସୀର କଇଁ

କାଶତଣ୍ଡୀ ମନୋଲୋଭା,

ମନ ମୋହିନେଲା ତୋଫା ଜହ୍ନରାତି

ବଧୂଲୀ ଫୁଲର ଆଭା।

ଆପଣାପଣର ମହକରେ ସତେ

 ତମ ଗାଆଁ ମହମହ,

ଫୁଲ ପ୍ରଜାପତି ସବୁଠି ଦିଶିଲା

ତମ ସଜଫୁଟା ମୁହଁ ।

ତମରି ଗାଆଁରେ ଏତେ ସମ୍ମୋହନ

ପ୍ରିୟା ତମେ ଅଛ ବୋଲି,

ତମ ଗାଆଁ ସ୍ମୃତି ତମ ମିଠା ପ୍ରୀତି

ପାରିବିନି କେବେ ଭୁଲି।