ବୁଝି ବି ଅବୁଝା

ଜନମ ମରଣ ଆସୁଛି ଆସିବ

ସୁଖ ଦୁଃଖ ବାଣ୍ଟିବାକୁ

ଯେଣେ ଚାହେଁ ଦିଶେ ତୁମ ହସ ଖୁସି

 କହିବି ଆଉ କାହାକୁ ? 

ମମତା ଡୋରିରେ ବାନ୍ଧିଥିଲ ସାରା 

ପରିବାର ଏକ କରି

କେହି ତ ନ ଥିଲେ ପର ତୁମ ପାଇଁ

ହୁଅନ୍ତି ସଭିଏଁ ଝୁରି ।

ବୁଜି ଦେଲେ ଆଖି ଶୁଭେ ତୁମ ଡାକ

ଅଛ ସାଥେ ଛାଇ ପରି

ପୁଅ ,ବୋହୁ, ନାତି ,ନାତୁଣୀ ଝୁରନ୍ତି 

ଗୁଣ ସୁମରି ସୁମରି ।

ପାଶେ ଥିଲେ ଚିଜ ନ ଥାଏ ଗୁରୁତ୍ଵ

ମନେ ପଡେ ଦୂର ହେଲେ

ଥିଲେ ଚିରା କନା ହଜିଗଲେ ମାଠ

ଅଛି କଥା କାଳେ କାଳେ।

ଥାଇ ସରଗରେ କର ଆଶୀର୍ବାଦ

ସୁଖେ ଯାଉ ଆମ ଦିନ

ଅଫେରା ରାଇଜୁ ଫେରିନି ତ କେହି

ବୁଝି ବି ଅବୁଝା ମନ।