ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ବିଭୋର
ବିଭୋର
1 min
337
ମାଟି ମଗ୍ନ ହୃଦ
ଆଗକୁ ବଢେ ଦୁଇ ପାଦ
ବେକ ଭାଙ୍ଗି
ଆଖି ମିଟି ମିଟି କରି
ଦେଖେ ଶରତ ନୀଳ ଆକାଶ
ଧଳା ବଉଦ
ବଉଦ ଫାଂକେ
ମୁଚୁକୁନ୍ଦିଆ ହସୁଥିବା
ଫାଜିଲ୍ ଜହ୍ନକୁ।
ଆରେ ଏ କଣ!
ଧଳା ମେଘକୁ
ଠେଲି ଦେଇ କଳା ମେଘ ଖଣ୍ଡେ
ଲୁଚେଇ ଦେଲା
ଜହ୍ନ ମୁହଁ
ବର୍ଷିଗଲା ଅସରାଏ ବର୍ଷା
ଜହ୍ନ ଭିତରେ
ଓଦା ହେଲା ବେଶୀ
ଉପରେ କମ୍
କଣ ଯେ
ତୁମେ ଜହ୍ନ ହସକୁ
ଏତେ ଈର୍ଷା କଲ!
ଜହ୍ନ କର ଲେଉଟାଇ
ଅଣ୍ଡାଳିଲା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ବି ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ
ଗୋଟେ କଅଁଳ ହସ
କଇଁ ମନ ଊଣା କଲା
ପଦ୍ମ ଦାନ୍ତ ନେଫେଡେଇ ହସିଲା
ବର୍ଷା ନଥିଲା
ଆକାଶ ନିର୍ମଳ
କାଶତଣ୍ଡି
ବାଢୁଛି ଅର୍ଘ୍ୟ
ମାଙ୍କ ଆବାହନୀରେ
ମାଟି ଓ ମଣିଷ ତତ୍ପର
ବିଭୋର ସଚରାଚର।
