ବିଭୀଷିକା

ଚାରିଆଡ଼େ ବିଭୀଷିକା

ସିଏ ମୃତ୍ୟୁର ହେଉ 

ଅବା ରୋଗର, 

ସମସ୍ତେ ଅବାକ୍

କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ୟବିମୁଢ ll

ସଇତାନ୍ ଦାନବର କବଳରେ

ମା କୋଳରୁ ଛୁଆ ଚାଲିଯାଏ, 

ମମତାର ମୂଲ 

କି ଲୁହର ଦାନ ;

ସବୁ ଫିକା ଲାଗେ

ତାର ଲେଲିହାନ ଜିହ୍ଵାରେ ll

ଗ୍ରାସ କରିଚାଲେ—

ଗାଁ ରୁ ଗାଁ କୁ, 

ସହରରୁ ସହରକୁ, 

ଦେଶରୁ ଦେଶକୁ, 

ମାଡିଯାଏ ସାରା ପୃଥିବୀକୁ ll

ଅକ୍ଷାଂଶ ଉପରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ 

ଆହ୍ଵାନ କରେ ;

କିଏ ଅଛ ଆସ ଜିତିବ 

ମୁଁ ଅଜର ଅମର ll

ସିଏ କୃଷି କୁହ, ଚାଷୀ କୁହ 

ଶିକ୍ଷା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ବିଜ୍ଞାନ, ପ୍ରଯୁକ୍ତି, 

ସବୁ ଆଜି ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ 

ରଚୁଛି ତାଣ୍ଡବ ବିଭୀଷିକା ଏକ 

ଅଜଣା ମୃତ୍ୟୁର ll