ଭଲକରି ଚରିତ୍ର ପରଖ

ସତ କିଏ କହୁ ଅଛି କହେ କିଏ ମନ ରଖି ମିଛ

ପଚାରି ନିଜକୁ ବୁଝ ଭଲକରି ଚରିତ୍ର ପରଖ

ମତଲବି ଦୁନିଆରେ ଥିଲେ କାମ ତୁମ ପାଶେ

ହସମୁଖେ କଅଁଳେଇ କହିବାରେ ଧୂର୍ତ୍ତେ ସିଦ୍ଧହସ୍ତ ।

ତୋଳିଦେବେ ଭାଷଣରେ ତୁମପାଇଁ ଆକାଶ କଇଁଆ

ଦିବାସ୍ବପ୍ନେ ଝଲସିବ ଜହ୍ନ ତାରା ହାତ ପାଆନ୍ତାରେ

ବାଣ୍ଟୁଥିବେ ଯୋଡହସ୍ତେ ଯେତେ ସବୁ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦ

ଭରି ଯେତେ କଳାପୁଞ୍ଜି ବିଷ କୁମ୍ଭ ଥନ୍ତଲ ପେଟରେ ।

ମୁଣ୍ଡଫଟା ଏବେ ଖରା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନିଦାଘ ତାପ

ଦୁର୍ଗମ ସଂସାର ପଥେ ପଡିପାର ବହୁବାର ଝୁଣ୍ଟି

ସମ୍ଭାଳି ନିଜକୁ ନିଜେ ଚାଲିବାକୁ ହେବ ନିରନ୍ତର 

ମିଳିବ ଶୀତଳ ଛାୟା ପାରିବ ନିଜର ଅଣ୍ଟା ନିଜେ ହିଁ ସଳଖି ।

ନୁହେଁ ଚିରନ୍ତନ ଧନ ବାହୁବଳ କ୍ଷମତା ଯୌବନ ଆଜି ଯେ 

ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନେ ହେବ ବୃଦ୍ଧ କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ଯ ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ ଦୈନ୍ଯ

ବିଚରା ନିର୍ବୋଧ ନୁହେଁ ସାଧାରଣ ବଶମ୍ବଦ କର୍ଦ୍ଦମକୁ

ଢେଲା ଫିଙ୍ଗି ନିଜ ମୁହଁ ଅକାରଣ କରିବ ବିବର୍ଣ୍ଣ ।।