तुझे नि माझे

चंद्र, सूर्य मज नकोत काही...

   नको तारका, नकोच सागर ;

हात हवा तव आधाराचा, 

   हवी तुझी मायेची घागर. 

नको स्वर्गीच राज्य मला 

   अन गगनातील ती नको चांदणी...

तुज हास्य मज त्याहूनी मोठं ;

    ठसून राहील मनी कोंदणी...

देवलोकीचे नकोच अमृत 

    नको कुणाची तूप नी साखर ; 

गोड मला ती तुझ्या हातची 

    माळावरची भाजी नी भाकर...  

नकोच मजला उसने वैभव 

    अन् लखलखणाऱ्या दिशा दाही...

मात्र तुझा तो आशिषाचा 

    शिरी असू दे हातच आई...