सहल

धकाधकीच्या जीवनातून काढून वेळ

सहलीसाठी घालावा लागतो मेळ

कधी वाटे विरंगुळा

हा आहे नादच खुळा

मनमुरादपणे प्रत्येक क्षणाचा आनंद लुटायचा

कधी अथांग सागर डोळ्यांत सामावायचा

कधी प्राचीन शिल्पकला बघायच्या

तर कधी संग्रहालयाला भेटी द्यायच्या

निसर्गाच्या कुशीत होऊन एकरूप

नवचैतन्याचे बघायला मिळते स्वरूप

वाटे खूप ताजेतवाने

साद घालत गुणगुणत गाणे

फुलझाडांशी गप्पा मारायच्या

प्राण्यांच्या डरकाळ्या ऐकायच्या

कधी किल्ले तर कधी कड्याकपाऱ्या

तर कधी सर कराव्या लागतात पायऱ्या

होते फिरताना थोडी दमछाक

तरीही फिरते दोन पायाचे चाक

सहल असते ज्ञानाचा खजिना

वेळ कसा जाई तेच कळेना

मोकळा श्वास घेत भटकंती करायची

आठवणींची शिदोरी येताना बांधून आणायची