अशी असावी कविता

कविता हवी लोभस

की हरवूनच जावे

शब्दांवरच्या प्रेमाने

अस्तित्वच विसरावे

तुका नामा ज्ञाना यांची

अभंगवाणी वदावी

संतसज्जनांची वाणी

अमूल्य होऊन जावी

असावी फुलांसमान

मृदू कोमल हळवी

प्रसंगी तलवारीची

तळपती धार व्हावी

कवितेने व्हावे धुंद

थोडेसेच संमोहित

निसर्गाचे गुणगान

मने करुनि मोहित

रेशमी धागे गुंफून

श्रुंगारात्मक रचना

आईबाबांसाठी नकॊ

कडू शब्दांची वल्गना

रात्रंदिवस चालावी

इथे मैफिल काव्याची

नशा चढावी श्रोत्यांना

तिच्या अमृतपानाची

काव्यगायनाने फुटे

अंकुर मातृगर्भास

संस्कारांचे बाळकडू

पिणारे यावें जन्मास

काव्यस्पंदने पोचावी

थेट काळजात खोल

भंगलेल्या हृदयाचे

ओळखून जाऊ पोल

ह्ळुवारशी फुंकर

देऊन गोड हुंकार

मांगल्य राखू शब्दांचे

नसे वृथा अहंकार