Kshitija Kulkarni
Children
धापधाप चालताना
घाम फुटायचा
वर बघताना
सुर्य चमकायचा
असं असूनही
यायची सगळी
चपला नसूनही
खेळायची पळापळी
आता काय
तसले येणार
दुधावरची साय
पातळ होणार
साठवून ठेवा
आठवण सारी
त्याचा मेवा
आहे भारी
कर्म
मन
रंग पांढरा
पाते
थेंब आसवांचे
नक्षत्र
आवाज
ठिणगी
रेघ
जंगलात भरली प्राण्यांची सभा मनसोक्त खेळण्याची मिळाली मुभा.... जंगलात भरली प्राण्यांची सभा मनसोक्त खेळण्याची मिळाली मुभा....
ते लहानपण हळूच माझ्या हातून निसटून गेलं ते लहानपण हळूच माझ्या हातून निसटून गेलं
हवं आहे मला तेच प्रेम आणि तीच माया हवं आहे मला तेच प्रेम आणि तीच माया
सकाळी-सकाळी गाईचे दुध पाठव रे, माझ्या मराठी मातीत मला खेळव रे, सायंकाळी आईच्या कुशीत झोपव रे, लहा... सकाळी-सकाळी गाईचे दुध पाठव रे, माझ्या मराठी मातीत मला खेळव रे, सायंकाळी आईच्या...
ईश्वराने सार्थक केला तिच्या जन्माचा ईश्वराने सार्थक केला तिच्या जन्माचा
घरी आल्यावर हमसून रडला आईला मारून मिठी तू देव आहेस का विचारु लागला... का करते इतकं सगळं माझ्यासाठी? ... घरी आल्यावर हमसून रडला आईला मारून मिठी तू देव आहेस का विचारु लागला... का करते इत...
नजर पडताच कळीवर.. भुंग्याने.. क्षणात टिपले तिला अलगद.. नजर पडताच कळीवर.. भुंग्याने.. क्षणात टिपले तिला अलगद..
बालपणीच्या आठवणी जागवणारी एक रचना बालपणीच्या आठवणी जागवणारी एक रचना
छोटासा एक तरी फुगा दे ना गं छोटासा एक तरी फुगा दे ना गं
रंग होते निसर्गातील फुलांचे नाही त्रास झाला याने कोणाला कृत्रिम रंग नकोतच बाबा रे नैसर्गिक रंगां... रंग होते निसर्गातील फुलांचे नाही त्रास झाला याने कोणाला कृत्रिम रंग नकोतच बाब...
चल जावू आपण असे दूर मग खेळायला चल जावू आपण असे दूर मग खेळायला
लहाणपणी सगळेच निरागस असतात. बालवयात अगदी कोवळी असणारी मनं फार मोठी स्वप्न सजवतात.. लहाणपणी सगळेच निरागस असतात. बालवयात अगदी कोवळी असणारी मनं फार मोठी स्वप्न सजवतात...
आपल्या लाडक्या लेकीचा विरह कोणत्या बापाला सहन होईल? आपल्या लाडक्या लेकीचा विरह कोणत्या बापाला सहन होईल?
छोटी नाजूक चिऊताई, कायम तिला भलतीच घाई, छोटी नाजूक चिऊताई, कायम तिला भलतीच घाई,
चार सवंगडी येती कधी एकत्र जमून चार सवंगडी येती कधी एकत्र जमून
मामाच्या गावाचे केलेले सुंदर वर्णन मामाच्या गावाचे केलेले सुंदर वर्णन
एका पोपटाचे वर्णन करणारी सुंदर रचना एका पोपटाचे वर्णन करणारी सुंदर रचना
जगू द्या ना मुक्त स्वच्छंदीपणे बालपण गेले पुन्हा नाही येणे जगू द्या ना मुक्त स्वच्छंदीपणे बालपण गेले पुन्हा नाही येणे
ससोबा आमचे भित्रे छान काढायचे चित्रे. जेव्हा भरायचे रंग सारे रंगायचे अंग. ससोबा आमचे भित्रे छान काढायचे चित्रे. जेव्हा भरायचे रंग सारे रंगायचे अंग.
खारुताई गं खारुताई किती गं तू चपळ बाई खाली वर करुन करुन थकवा कसा येत नाही खारुताई गं खारुताई किती गं तू चपळ बाई खाली वर करुन करुन थकवा कसा येत नाही