കവിത :- അസ്തമയം.രചന : ബിനു. R

അക്കരെ പാണന്റെതുടികൊട്ടിന്നിടയിൽ

ഇക്കരെ രാജാവിന്റെപടിഞ്ഞാറിൻനീരാട്ട്!

കരിമ്പടംകൊണ്ടുമൂടിയമാനത്ത്

കലർന്നസിന്ദൂരംചലിച്ചനേരത്ത്

വെളിച്ചപ്പാടിൻ തുള്ളുന്നവാളുപോൽ

വെള്ളിവിളക്കുകൾമിന്നിയ നേരത്ത്

പ്രഭാകരൻവെളുവെളുത്ത

ചിത്രപടങ്ങൾമാടിയൊതുക്കി

പടിഞ്ഞാറിന്നോരത്ത്മുങ്ങാൻ പോയ്‌!

ചിന്തകളെല്ലാം കൊടുമ്പിരികൊണ്ടിരിക്കും

ചിന്താശൂന്യമാം മനസ്സിൻതിരുമുറ്റത്ത്

പോക്കുവെയിൽ വന്നൊളിഞ്ഞുനോക്കുന്നു

കാർമുകിൽമാലകൾക്കിടയിൽനിന്നു-

മൊരുമിന്നലൊളിപോലെ.

കുങ്കുമച്ഛവിപടർന്നുനിൽക്കുംമേഘച്ഛായയിൽ

കങ്കണംപോൽവന്നു നീളേപടർന്നിറങ്ങുന്നൂ 

മഴയിൽ കുളിർന്നതാംഈറൻ നിലാവ്.. !

പകലിന്നറുതിയായപ്പോളാണെനിക്ക്

പകലിന്റെ ബാക്കിപത്രം കണ്ടതുപോൽ

എൻ ജീവിതത്തിൻ സായാഹ്നത്തി-

ലെത്തിയതറിയുന്നത്...

ആകാശത്തുനിന്നും വന്നുചേരുംചെഞ്ചായമീ 

ഭൂമികന്യകയെ വലം ചുറ്റവേ 

നിന്നിലും എന്നിലുമുള്ള നിറങ്ങളെല്ലാമപ്പോൾ

അവയിൽ വർണ്ണാഞ്ചിതം തൂകുന്നു!

പകലിൽ പൊന്നുരുക്കിയതിൻശേഷം

പകലോനസ്തമനക്കടവിൽ കുളിക്കാനിറങ്ങി

പൊന്നും അംബരങ്ങളും അഴിച്ചുവച്ചു

പൊന്നാമ്പൽപ്പുഴയിൽതിരുജടയഴിച്ചുലച്ചു!

കരിമുകിലിൻജാലകൾ പുഴയിലാകെ വിടർന്നുപരിലസിക്കവേ,

മുങ്ങിയൊന്നുനിവർന്നപ്പോൾ പുഴയിലെകുഞ്ഞോളങ്ങളെല്ലാം

അംബരത്തിൻചെഞ്ചായമെല്ലാം പകർന്നെടുത്തു,അതു-

കണ്ടിട്ടെന്നവണംപകലിൻ പക്ഷികളെല്ലാം കൂടുതേടിപറന്നേ പോയി.

മീനവെയിലും ചാഞ്ചാടുന്നൂ മേഘക്കീറുകളിൽ 

മിന്നൽപിണരുകൾ വെട്ടിപ്പിളർക്കുന്നൂ

ചെഞ്ചായം പൂശിയ സന്ധ്യയിൽ വികൃതമാകുന്നു വേനൽമഴ

തുള്ളിയിട്ടു വെന്തുരുകുന്നു,

പക്ഷികളെല്ലാം പക്ഷങ്ങളൊതുക്കുന്നതു കാൺകെ

സൂര്യൻ കാണാമറയത്തുനിന്നൊളിഞ്ഞു

നോക്കുന്നു, വെൺചാമരം വിടർത്തിയതു പോൽ!