બળાત્કારી

ભૂલ્યો ભાન કે જન્મદાતા,

મા તવ હશે કેટલી સબળા

રાક્ષસ મન ઉપર થયો સવાર,

જાણી તેને અબળા.

બેનના ભરપૂર પ્રેમની,

કેમ કરી તેં એટલીજ કિંમત,

નામર્દ નર બની સ્ત્રી લાજ,

લૂંટવાની તેં કરી હિંમત.

વિચાર્યું નહી તારે ઘરે પણ,

હશે કોમળ કેવી દીકરી,

મન આવેગના ભારે પશુ બન્યો,

મતિ તારી છીછરી.

ન આવી કરુણા તને સુણી,

એક લક્ષ્મીની ચિત્કાર,

હજો એવા હવસખોર,

પશુ સમ કમબખ્તને ધિક્કાર.

દીલ દિમાગ તન તારા,

ભાસે હડકાયા શ્વાન સરખા,

કેમ તને ના બંધ કરવો,

શ્વાન ઘર કાંતવા ચરખા.