બાળપણ

સપનામાં હસતું કાવ્ય એટલે આર્યા

મારી કૂખમાં ઘુઘવાટા કરતું કાવ્ય,

એ જ હાસ્ય ને એજ નખરાં કરતું,

ગળે વળગી ને રમતું વ્હાલું કાવ્ય,

લાગણીઓથી ભરપૂર ચેહરે મલકતું કાવ્ય,

ભાખોડિયે ભરતા ભરતાં વળી

ને વખાણ સાંભળતું કાવ્ય,

આપણે એના પગલાં આ સમય માંડે ડગલાં,

ચાલ હવે આરામ કરીએ ભૂંસે સમય પગલાં.