వెళ్ళిపోకు... నేస్తమా!!

నాలో నన్ను నేను మౌనంగా చూసుకుంటున్నప్పుడు

బాధగా నాలో నేనే మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు

నాకు తెలీకుండానే భయంతో వణికించే నిశ్శబ్దం

హఠాత్తుగా నా మీదికి దూసుకొచ్చే నీ రాక

తెలీని నిస్సత్తువను దూరంగా తరిమేసింది ఒక్కసారి

నన్ను నేను క్షణంపాటు మరిచిపోయి రెప్పార్పకుండా

నిన్నే చూస్తూ నిలబడ్డాను సంభ్రమాశ్చర్యాలతో

నా వెంటే నువ్వు అనే పిచ్చి భ్రమ నాది

నాకు రక్షణ కల్పించగలవనే గుడ్డి నమ్మకం నాది

నా మనసులో భావాలే నాకు అవగతం కానప్పుడు

నిన్నెలా నేను అవగాహన చేసుకోగలను?

నీ ఆలోచనలే నాకు కొండంత బలాన్నిచ్చి ముందుకు నడిపిస్తున్నాయి

వెళ్లకు..... ఇక్కడినుండి

వెళ్తూ వెళ్తూ శపించి ముందుకు సాగకు

నాలో నా మౌనాన్ని నాలోనే సమాధి చేయనివ్వు

ఉదయాన్నే నీకు చెప్పే ఉషోదయపు శుభాకాంక్షలు

చెప్పడానికి ఎవరూ లేనప్పుడు గుండెల్లో కలిగే వేదన

ఆ వేదనకు కారణమేంటో? మౌనంగా ఉన్న మనసు నడుగు