ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ତୁ ଚୀର କାଳେ ଏମିତି
ତୁ ଚୀର କାଳେ ଏମିତି
1 min
138
ଖୁବ ଯତ୍ନରେ ଗଢିଥିବା ଘର କାନ୍ଥ ବି
ବେଳେ ବେଳେ ଖୁବ ଜୋରରେ ହଲି ଯାଏ
ଘର ଅଗଣା ବାରି ଅମାର
ପଡ଼ିଯାଏ ଫାଟ ଯୋଖି ହେଇରହିଥିବା ସମ୍ପର୍କ
ଆଉ ଜୀବନର ତମାମ ସମତଳ ଭୂଇଁ ଛାତିରେ
ଖୁବ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ମନ
ନୀରବତାର ନିଶୁନ ଅଗଣାରେ
ଆଗପଛ ହେଉ ହେଉ ହେଉ
କେତେବେଳେ କେଜାଣି ନିଜ ଠୁ ନିଜେ
ଅଲଗା ହେଇ ଶୂନଶାନ ରାସ୍ତାର ଏକାକୀ
ପଥିକ ସମ ବାଟ ଚାଲୁଥାଏ ବିନା ଵାକ୍ୟ ବିନିମୟରେ
ତୁ କାଳେ ନାରାୟଣୀ ଜଗତ ଜନନୀ
ଅଷ୍ଟଭୁଜା ସଙ୍କଟ ତାରିଣୀ ।
ହେଲେ ,
ଏବେ ତ କୁଢ଼ କୁଢ଼ ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ତୋ ବେକରେ
ଓଲଟା ଲଟକି ହସୁଥାନ୍ତି
ଏଠି ସେଠି ଘଟୁଥିବା ଘଟଣାର କାରଣ ଖୋହଉ ଖୋଜୁ
ଦେହ ବିହୀନ ମୁଣ୍ଡ ହିଁ ସବୁ ନାଟର ସୂତ୍ରଧର
ଅଣ୍ଟି ନିଆଁ ଛାତିରେ ଲାଗେ
ମନ ଅଗଣାରେ ଜଳୁଥାଏ ପୁଳା ପୁଳା ଅତ୍ୟାଚାରୀ
ରାବଣର କିୟଦଂଶ
ନିତିଦିନିଆ ଜୀବନ ଘଷି ମାଜି ପୁଣି ଠିଆ ହେଉଥାଏ
ଜୀବନ ଆଗକୁ ପାଦ ବଢାଏ
ଘଟଣା ସବୁ ସାଧାରଣ ହୁଏ
ମୁଁରୁ ତୁ ଯାଏ
ଆଜିରୁ କାଲି ଏବେରୁ ଏବେ
ତୁ ଚୀର କାଳେ ଏମିତି ।
