ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଥୁଣ୍ଟାଗଛ
ଥୁଣ୍ଟାଗଛ
1 min
193
ଥୁଣ୍ଟା ଗଛଟିଏ ମଶାଣି ଭୁଇଁରେ
ମୂକସାକ୍ଷୀ ସିଏ ଘଟଣାକ୍ରମର
କେତେକିଏ ଆସେ କେତେ କିଏ ଯାଏ
ହିସାବ ରଖେନା ଥୁଣ୍ଟାଗଛ ସିଏ
କେତେ କାନ୍ଦ ହସ ଲୁହ ସେ ଦେଖିଛି
ନୀରବରେ ସେ ସହି ଯେ ଯାଇଛି
ଖରା ଓ ଵରଷା ଶୀତ ଓ କାକର
ସବୁ ତା ପାଇଁ ସମାନ ପ୍ରକାର
କେତେ ଶବ ପୋଡି ପାଉଁଶ ହୋଇଛି
ଜୁଇ ଧୂଆଁରେ ପ୍ରଶ୍ୱାସ ଭରିଛି
କେଉଁକାଳୁ ପତ୍ର ଯାଇଛି ଯେ ଝଡି
ଛିଡା ସେ ହୋଇଛି ଥୁଣ୍ଟା ଟିଏ ପରି।
ପତ୍ର ଛାୟାରେ ବସୁନି ବାଟୋଇ
ଗୋରୁଆଳ ପିଲା ବଇଁଶୀ ବଜେଇ
ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ ସେ ଯେ ନାହିଁ ତା ଜୀବନ
ଜୀବନ ତାହାର ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ହୀନ।
ଆମେ ସବୁ ଏଠି ଜିଅନ୍ତା ଶବ
ସୁକୁସୁକୁ ଚାଲେ ନାକପୁଡାରେ ପବନ
କେମିତି ସହିବ ତମପରି କଷ୍ଟ
ଏ ପିଣ୍ଡରେ ତିଳେ ଥିବା ଯାଏଁ ପ୍ରାଣ।
