ଶରତ ଆସିଛି ମରତେ ଫେରି

ଅପୂର୍ବ ଶୋଭାର ଭଣ୍ଡାର ଧରି ।

ଶରତ ଆସିଛି ମରତେ ଫେରି ॥୧॥

ବରଷେ ବରଷେ ସଦା ସେ ଆସେ

ପ୍ରେମୀ ପ୍ରେମାସ୍ପଦ ମାନସ ତୋଷେ ॥୨॥

ବରଷା ରାଣୀ ନେଇଛି ବିଦାୟ ।

ସୁନୀଳ ଆକାଶ କି ରମଣୀୟ ॥୩॥

ଦିବ୍ୟ ଜ୍ୟୋତି ଏବେ ହେଲା ଉଦିତ ।

ତରୁଲତା ପୁଷ୍ପେ ହେଲେ ଶୋଭିତ ॥୪॥

ସୁନୀଳ ଶରତ ତୋଷୁଛି ଚିତ୍ତ ।

ଧରା କି ଅବା ହୋଇଛି ଜାଗ୍ରତ ॥୫॥

ତପ ଶେଷରେ କିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ।

ଉଭା ଆପଣେ ଦିବ୍ଯ ତେଜ ଧରି ॥୬॥

ନଈପଠାରେ କାଶତଣ୍ଡୀ ଫୁଲ ।

ବଳାହକ ଧାଡି କି ମାଳ ମାଳ ॥୭॥

ଦୋଳାୟମାନ ହୁଅନ୍ତି ସହଜେ ।

ଉଡି ନପାରି ରହୁଛନ୍ତି ଲାଜେ  ॥୮॥

ସବୁଜିମା ଭରା ଜଗତ ସାରା ।

ସତେକି ସ୍ବାଗତ କରୁଛି ଧରା  ॥୯॥

ମହାମାୟା ଆଗମନୀ ବାରତା ।

ଆଣିଛି ଶରତ ଦିଏ ବାରତା .॥୧୦॥

ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତିରେ ଅମୃତ ଝରେ ।

ସରଗ ସୁଖ ମିଳେ ମରତରେ ॥ ୧୧॥

କି ସୁନ୍ଦର ଧରା ଗଢି ବିନ୍ଧାଣୀ ।

କି ରୂପରେ ତାକୁ ପାଳୁଛି ପୁଣି  ॥୧୨॥

ଦଣ୍ଡ ପରେ ଦଣ୍ଡ ଦିନ ଉତ୍ତାରେ ।

ରାତି ମାସ ଋତୁ ବର୍ଷ ସଞ୍ଚରେ ॥୧୩॥

ମାଆ ଆସିଛନ୍ତି ଧରାକୁ ବୋଲି ।

ଆନନ୍ଦେ ନାଚୁଛି ଶରତ ଖାଲି ॥୧୪॥

ସବୁ ବରଷ ସେ ଏପରି ଆସି ।

ଆହ୍ଲାଦିତ କରେ ଜଗତବାସୀ ॥୧୫॥