ଶୀତୁଆ ସକାଳ

 କୁଜ୍ଝଟୀକା ର ଆବରଣ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରତୀତ

 ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ ପାସେ ଥିବା ଜଗତ

  ଶୀତୁଆ ସକାଳ ଶୀତ ହୁଏ ଅନୁଭୂତ

   ଥରି ଥରି ଚଷାଭାଇ ଗାଏ ଗୀତ l

ଭୁଲି ନାହିଁ କେବେ କର୍ମ ସେତ

ଖରା, ବର୍ଷା ହେଉ ଅବା ଶୀତ

ଗୋରୁ ହଳ ଧରି ବାହାରେ କ୍ଷେତ

ଶୀତଳପରସ ଭୁଲେ ହୋଇ କର୍ମେ ରତ l

ପତ୍ରେ ପତ୍ରେ ମୁକୁତା ବିନ୍ଦୁ ସୁଶୋଭିତ

ପୂରୁବେ ଉଇଁଲେ ଭାନୁ ହୁଏ ଝଲସିତ

ଅପରୂପ ପ୍ରକୃତି ର ରୂପେ ବିମୋହିତ

ଅବଲୋକନ ରେ ପ୍ରାଣ ହୁଏ ତୃପ୍ତ l

ଗଗନେ ପବନେ ଶୁଭେ ତା ସଙ୍ଗୀତ

ଭଳି ଭଳି ପୁଷ୍ପ ଉପଵନେ ପ୍ରସ୍ପୁଟିତ

ଭ୍ରମଣ ପାଇଁକି ସବୁ ସ୍ଥଳ ମୁଖରିତ

କେତେ ଶୁଭ ବାରତା ଆଣିଅଛି ଶୀତ l