ରାଗିଗଲେ ତୁ

ଚାଲିରେ ତୋର ପଦ୍ମ ଫୁଟେ

ହସିଲେ ଉଏଁ ଜହ୍ନ

ବଚନେ ମଧୁ ଅମୃତ ଧାରା

ନିର୍ଝରେ ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ।

ଚହଟେ ବାସ ମଳୟ ବହେ

ଦେହ ସଂସ୍ପର୍ଶେ ଆସି

ଉଜ୍ଜ୍ବଳେ ଶିଖା କିରଣ ରଶ୍ମି

ମୁହଁଟି ଗଲେ ଦିଶି ।

ଥିଲେ ସାଥିରେ ମିଳଇ ସୁଖ

ଆନନ୍ଦ ଲାଗେ ମନ

ପ୍ରିୟା ତୋ ପରି ନାହିଁଟି କେହି

ପ୍ରିୟା ମୋ ଅନୁପମ ।

କାମଟି ଲାଗେ ଭାରି ସହଜ

ଜୀବନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ 

ଦୂରେଇ ଯାଏ ଦୂରିତ କଷ୍ଟ

ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମାନ ।

ନେଇଛୁ କିଣି ମୋ ମନ ପ୍ରାଣ

ପ୍ରେୟସୀ ପ୍ରିୟତମା

ଦେହ ତୋ ଛୁଇଁ କହୁଛି ମୁହିଁ

ଦେବିନି ଦୁଃଖ ଜମା ।

ଖୁସିରେ ତୋର ମୁଁ ବି ଖୁସି

ଦେଉଛି କଥା କହି

ରାଗିଗଲେ ତୁ ପାଇବି କଷ୍ଟ

ଦୁଃଖ ପାଇବି ମୁହିଁ ।