ବିନ୍ଦୁଏ ସିନ୍ଦୁର ପାଇଁ

ସହ୍ୟ ଅସହ୍ୟ

ଯେତେ ସବୁ ଦେଇଛ ଯନ୍ତ୍ରଣା

ସହିଗଲା ପରେ

ଶ୍ରାବ୍ୟ ଅଶ୍ରାବ୍ୟ

ସବୁ ଶୁଣିଲା ପରେ

ବ୍ୟକ୍ତ ଅବ୍ୟକ୍ତ

ସବୁ ବେଦନାକୁ

ହୃଦୟରେ ସାଇତି ଦେଲା ପରେ

ଆଉ କଣ ବାକି ଅଛି

ତୁମକୁ ଶାନ୍ତ ଆଉ ଶକ୍ତ କରିବାକୁ ?

ମୁଁ ତୁମର ସେଇ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଙ୍ଗ

ଯାହା ପାଇଁ ତୁମର ଭିନ୍ନ ଏକ ପରିଚୟ

ଦୁନିଆ ଆଖିରେ ମୁଁ ସେଇ ଅର୍ଧାଙ୍ଗିନୀ

ଯାହା ମଥାରେ ଭରିଦେଇ ବିନ୍ଦୁଏ ସିନ୍ଦୁର

ତୁମେ ବୋଲାଉଛ ପତି, ପୁରୁଷ ଆଉ ପରମେଶ୍ୱର ।

ସେଇ ବିନ୍ଦୁଏ ସିନ୍ଦୁର ପାଇଁ

ଅନେକ ଶୁଣିଛି

ଅନେକ ସହିଛି

ତଥାପି ରହିଛି ଅବହେଳିତ ହୋଇ

ଅନେକ ପରୀକ୍ଷା କରିଛି

ତୁମ ଅଶାନ୍ତ ହୃଦୟରେ

ପରିତୃପ୍ତି ଆଣିଦେବା ପାଇଁ

କିନ୍ତୁ ପାରିନି

ତୁମ ପ୍ରେମିକ ମନକୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଇ

ମୁଁ ନିଜେ ହଜିଯାଇଛି

ତୁମ ପ୍ରଶ୍ନର କୋଳାହଳ ଭିତରେ

ଅବଳା ନୁହେଁ ମୁଁ

ତଥାପି ରହିଛି ଏଠି

କେବଳ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ସିନ୍ଦୁର ବିନ୍ଦୁର

ମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ...