ଆଶା ନୁହେଁ ବୈତରଣୀ ଅଙ୍କାବଙ୍କା ନଈ ସୀମାହୀନ ସାଗର ସଲୀଳ ଅସରା ଆଶାର ବାଲୁକା ରାଶିରେ
ମାୟା ଆଳୟରେ ବୁଡ଼ିଥିବେ ନିଶ୍ଚେ ନକରି ବାଛ ବିଚାର, ହେଉ ସେ ଆପଣା ଅଥବା ସେ ପର ଚେତିଥିବେ କେତେବାର
ମନ ଭିତରକୁ ଖୁମ୍ପି ପକାଉଥିବା ସେ ଚେହରା ଭିନ୍ନ ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ କୁ ନେଇ ହଜି ଯାଇଛି ସେ ଶୂନ୍ୟରେ ।
କିଏ ମୋ ନିଜର କିଏ ମୋ'ର ପର ମନେ ହୃଦୟେ ପାରେ ନାହିଁ ଚିନ୍ତି ମୋ'ର ସେ ଅତୀତ ହେଲା ପରା ଅନ୍ତ ସେ ପ୍
ଫୁଲେଇ ଫଗୁଣ ଫୁଲ ସବାରୀରେ ଖୋଲେ ପସରା ରଙ୍ଗର,
ଯେତେଦିନ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବେ ଏହି ମହୀ ମଣ୍ଡଳରେ ରୀତି ଯୁଗ କବି ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଙ୍କ
ବରଷକ ଥରେ ଆସ ଶାରଦରେ ପ୍ରିୟ ପରମ ଦେବତା ଦୁଃଖ ତ ନଥାଏ ଏ ପୁର ପଲ୍ଲୀ ରେ ତୁମେତ ସଭିଙ୍କ ମାତା
ବୁଢା ବିଶି ସାଥେ ଦିଏ ଚିମୁଟି ମଝି ସାଥେ ମିଶି ମାରେ ଚୁଟୁକି ଏକା ହୁଏ ସାକ୍ଷୀ ମାରି ସେ ଟିପ ଟିପା ଲଗାଏ ମଝିଟି ଏକାକୀ।
ମୋ କଷଣ ନାଶିବାକୁ ନାହିଁ ତାର ବଳ ମନରେ ବିଚାର କର ପ୍ରଭୁ ଆଦିମୂଳ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଶୋଭା ପାଇଁ କଷ୍ଟକୁ ନ ନାଶି ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକର ସାଇଁ ॥
ଏବେ ସମ୍ପର୍କ ଆହୁରି ନିବିଡ଼ ଦେହ ଦୀପ ଆହୁରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରେମ ନିତ୍ୟ ଚିରନ୍ତନ ଭାବ ସବୁ ଦିବ୍ୟ ଦେ
ଚୁଲିମୁଣ୍ଡ ଦୂରୁ ହାତଠାରି କହେ ମୋ ପାଖଆଡେ ଆସନାହିଁ, ଏ. ସି.,ପଙ୍ଖା ଆଉ କୁଲର କହନ୍ତି ମୋତେ ଛାଡି କେହି ଯାଅନାହିଁ ପଇଡପାଣିଟା ଉଷୁମୁ ଚାଆକୁ ସକାଳ...
ଫେରିଯା ଫଗୁଣ
ପଉଷ ମାଘରେ ଶୀତଋତୁ ବୋଲି ବେଶି ବଢ଼ିଯାଏ ଶୀତ ଗରିବ ଲୋକଟି ଦିନ କାଟିନିଏ ଦୁଃଖେ ହୋଇ ଜର୍ଜରିତ ।
ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର 'ପରିବାର' ମୋର, ସବୁବେଳେ ହସୁଥାଉ।
କବିତା ଗଳ୍ପ ଲେଖନୀର ସୃଜନୀରେ ଆଉ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆର୍ଶୀବାଦରେ ଏଇ କୋଡିଏ ହଜାର ଏକୋଇଶ ବର୍ଷରେ ।
କାଗଜ ଡଙ୍ଗା.. ସ୍ନେହକୁ ଟାଣେ....!! ବୋଇତ ହୋଇ.. ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଣେ..!!
ମନେପଡେ ଆଜି। ତୁମର ସେ ଅଧା ଲେଖା ଚିଠି ସବୁ, ରଂଗହୀନ ଛବି ସବୁ ଯାହାକୁ ମୁଁ ଚାହିଁ ମଧ୍ୟ ସାଇତି ...
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ସମୟେ ବନ୍ୟା କାଳରେ ଛାତିକୁ କରି ପଥର ବାଣ୍ଟୁଥିଲେ ଯିଏ ଚୁଡା ଚାଉଳ ବୁଲି ବୁଲି ଘର ଘର ।
କେତେ ଆଶା ତୁମେ, ରଖିଅଛ ବାପା, ଭରଷା ବିଶ୍ୱାସ ନେଇ: ଶିକ୍ଷା ଦାନ ଦେଲ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ, ଭଲ ମଣିଷଟେ ପାଇଁ::
ରାଜଧାନୀ ଆମ ମନ୍ଦିରମାଳିନୀ ଭାସ୍କର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଖଣି.....
Romance
Horror
Thriller
Crime
Inspirational
Children
Abstract
Tragedy
Classics
Fantasy
Drama
Action
Comedy
STORYMIRROR
ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
