ନିଃଶବ୍ଦ ଇଲାକା..

ତୁ ମାନ କି ନ ମାନ,ସବୁ ତ ସମାନ..

କିଛି ସମର୍ପଣ, କିଛି ଵି ତ ଅଭିମାନ,

ଫରକ ଏତିକି, ନାଁ ମାନ, ନାଁ ସମ୍ମାନ,

କିଛି ବଡ଼ ପଣ,ଆଉ କିଛି ଆପଣା ପଣ,

ସମ୍ପର୍କର ମୂଳ ପିଣ୍ଡ,

ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଶୃତି ଓ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରାଣ..!

ତୁ ଭୂଲ କି ନ ଭୂଲ, କିଛି ଵି ତ ଥିଲା ଠିକ୍,

ଭୂଲ ଠିକର ହିସାବ, ଲାଗେ ବେ ଫରକ,

କିଛି ଭାବନାର ଇନ୍ଦ୍ରଜାଲ, କିଛି ଓଦା ପଣ,

ଆଉ ଖିଆଲି ପଣର,ବେ ହିସାବ ମୁଲ ଚାଲ,

ଗଭୀର ଇତିବୃତ୍ତ ଯେ ବରାବର,

ସ୍ୱୟଂକ୍ରିୟ,ଦଣ୍ଡାୟମାନ..!

ତୁ ହେଜ କି ନ ହେଜ, ସେ ଆଶା ଓ ଉଶ୍ୱାସ,

ହାଲକା କି ଓଜନ ଦାର,ସବୁ ବେହିସାବ,

ସେ ଅନ୍ତରଦାହ, ସେ ବେଦନା ବୋଧ,

ଏବେ ଲାଗେ ଗୁମସୁମ,ଏ ଅସହଜ ପଣ,

ନିରନ୍ତର,ଶୂନ୍ୟ ପଥେ ଗତିମାନ, ବାସ୍..!

ନିଃଶବ୍ଦ ଇଲାକା, ଦ୍ଵନ୍ଦାତ୍ମକ ଭାବ, ଲାଗେ..

ଅନ୍ତଃହୀନ ଆର୍ତ୍ତନାଦ..!