ମୁଠାଏ ସ୍ମୃତି

ଆଗୋ ସ୍ମୃତି ତୁମେ ଦେଖାଦିଅ ଥରେ,

ଚାଲିଆସ ମୋ ପାଖକୁ.

ଫେରିଆସୁ ମୋର ଅଭୂଲା ଅତୀତ.

ଖୋଜୁଛି ନିତି ଯାହାକୁ ।

ସେଇ ମନ ଅଛି ସେଇ ହୃଦ ଅଛି,

ସମୟ କୁହଇ କଥା.

ମୁଠାଏ ସ୍ମୃତିକୁ ସାଉଁଟି ବସିଲେ,

ଅନ୍ତର୍ଦହନର ବ୍ୟଥା ।

ଆସିବକି ସ୍ମୃତି ବାସ ମହକାଇ,

ଗାଇବ ପ୍ରଜାପତି.

ମଧୁମକ୍ଷୀ କି ସ୍ମୃତି ଫୁଲରୁ,

ତୋଳିବ ମଧୁ ନିତି ?

ଅତୀତ ବେଳାର ଅପାଶୋରା ଦିନ,

ଭୁଲି ମୁଁ ପାରୁନି ଜମା.

ମନ କାଗଜର ଶବଦ ଧାଡିରେ,

ସ୍ମୃତି ତୁମେ ଛୋଟ କମା ।

ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ଆଜି ପାଦଚିହ୍ନ ଖୋଜେ,

ପ୍ରତୀକ୍ଷା ରହିଛି ଜାରି.

ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ମୋର ଅନେକ ସମୟ,

ନିଇତି ହେଉଛି ଝୁରି ।

ଫଗୁଣକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲି ବୋଲି,

ଅନ୍ଧାର ଆପଣା କରେ.

ଆଶାର ପଦୁଅଁ ମଉଳିଛି ପରା,

ଅତୀତଟା ହାତ ଠାରେ ।

ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର ନାମରୁ ତାହାର,

ମଧୁ ମଧୁ ବାସ ଛୁଟେ.

ସ୍ମୃତି ତୁମ ପ୍ରୀତି ଦିଏ କେତେ ଶାନ୍ତି,

ଅଶାନ୍ତି ମୋ ମନ ତଟେ ।

ପାହୁଛି ରଜନୀ ଶୋହୁଛି ଅବନୀ,

ଛିଟ ଫୁଲ ପାଖୁଡ଼ାରେ.

ମୁଠାଏ ସ୍ମୃତିକୁ ଆଖିର ସପନେ,

ଖୋଜି ଖୋଜି ଝୁରି ମରେ ।