ମୋ ମାଆ ର ଦଦରା ପଣତ!

ଦିନ ତମାମ

ସକାଳୁ ସନ୍ଧ୍ୟା 

ଘୁରିବୁଲେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ପଥେ ,

କେବେ ଆଜୀବିକା 

ତ କେବେ ଶାନ୍ତି ଅନ୍ଵେଷଣରେ ।

ସଞ୍ଜ ଆଗମନରେ  

ଗୋଧୂଳି ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣେ 

ଭାଗବତ ଟୁଙ୍ଗିର ଝଙ୍କାର ଓ ଗାନ 

କର୍ଣ୍ଣକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଏ 

ହୃଦୟକୁ ଭକ୍ତି ଦିଏ ,

ତଥାପି ମନେପଡେ 

ମୋ ମାଆର ପଣତକାନିର 

ସ୍ନେହବୋଳା ସ୍ପର୍ଶ 

କୁହୁକ ଭରା ଧନ ଧନ ଡାକ 

ଆଉ ତାର ଅତୁଳ ମମତା ।

ଆଉ ସେ ଅତୀତର ସତେଜ ସ୍ମୃତିରେ 

ପାଏ ଯେଉଁ ଶାନ୍ତି ,

ତାହା ଆଉ କେଉଁଠି 

କେବେ ବା କେଉଁ ଅମୂଲ୍ୟ ଦରବେ

ଅନୁଭବ ହୋଇନି ।

କାହିଁକି କେଜାଣି ?

ପିଲାଦିନୁ ହତଭାଗ୍ୟ 

ମା' ଛେଉଣ୍ଡ ହୋଇଯାଇଥିଲି ବୋଲି ବୋଧେ 

ଖୋଜେ ବେଶୀ ମନରେ ମନରେ 

ମୋ ମାଆର ମୁହଁକୁ 

ଝିଲିମିଲି ତାରାମାନଙ୍କରେ ।

ସେଦିନର

  ମା'ର ସେ ଦଦରା ପଣତରେ 

ଯେଉଁ ସୁଖ ନିଦଟି ଆସୁଥିଲା 

ଆଜି କାହିଁ ଡନ୍ଲପ୍ ଗଦିରେ ବି ଆସୁନାହିଁ। 

ଖୁବ୍ ମନେ ପଡ଼େ ମୋତେ ଆଜି

ମୋ ମାଆର ଦଦରା ପଣତ !