ମୋ ଆଖି କେବେ ମିଛ କହେନା

ଝଲସଇ ଯେବେ ଆଖିରେ ଆନନ୍ଦ 

ବହେ ଖରଶ୍ବାସ ଚଞ୍ଚଳେ ମତି

ଯୋଡିହୁଏ ମନ ହୃଦୟ ଦୁଇଟି

ମିଶି ଯାଇଥାଏ ଚାରୋଟି ଆଖି ।

ଉଦବେଳେ ଆବେଗ ପ୍ରାଣ ଅନ୍ତଃମନ

ବହେ କୁଳୁ କୁଳୁ ନିମ୍ନଗା ଧାର

ଚହଟଇ ବାସ କୁଞ୍ଜ ଉପବନେ

ରତ ମଧୁପାନେ ମତ୍ତ ଭ୍ରମର ।

ବିଭୋର ହୁଅଇ ମନ ପ୍ରଜାପତି

ସୁମନର ରଙ୍ଗ ରୂପ ମହକେ

ଭାରି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଗୋଡାଇ ତା ପଛେ

ଧରିବାକୁ ତାକୁ ହାତରେ ଟିକେ ।

ମନ ଗହନର ସଂଗୋପିତ ଭାଷା

ଆଖିର ଇସାରା ଅକୁହା ଶବ୍ଦ 

ଜଗାଏ ବେପଥୁ ପ୍ରାଣେ ଶିହରଣ 

ପୁଲକେ ରୋମାଞ୍ଚେ ଶତ କଦମ୍ବ ।

ପୁକାରେ ଜୀବନେ ମୂର୍ଚ୍ଛନା ମଧୁର

ବାଧା ପ୍ରତିବନ୍ଧ ମାନେନା ମନ

କହେ ନାହିଁ ମିଛ ଆଖି ପ୍ରେମଭାଷା

ଆକର୍ଷେ ସ୍ବର୍ଗୀୟ ପ୍ରୀତି ବନ୍ଧନ ।