କବିତା-ଅନନ୍ୟା

ଏଇ ଏବେ ଏବେ ଜଣେ କିଏ

ମୋ ଭିତରୁ ବାହାରିବାର ଶତଚେଷ୍ଟା କରୁଛି

ଅନ୍ତର୍ଦେଶକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଉଛି

କଲମ ଧରା ହାତଟିକୁ ଥରେଇ ଦଉଛି,

ମୁଁ-ବି ତ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି

ତାକୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ

ହେଲେ ସେ କ'ଣ ଧରା ଦଉଛି ଯେ 

ଆହାଃ ! ପୁଣି ଏକ ପ୍ରୟାସ 

ପୁଣି ସେ ,ମୁଣ୍ଡ ପିଟି ତଳେ ପଡିବ

ନୁଖୁରା ମୁଣ୍ଡରୁ ଧାରେ ରକ୍ତ ବହିବ

ନିଜ ହାତରେ ନିଜ ରକ୍ତକୁ ପୋଛି

ସେ ପୁଣି ଉତୁରି ଆସିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ ,

ହୁଏତ ସେତେବେଳକୁ

ତା' ଅଖିର ଧାର ଯେତକ

ଆହୁରୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇସାରିଥିବ ।।

ନୂଆ ଏକ କୌଶଳରେ ବାଜିମାତ କରି

ଅନ୍ତର୍ଦେଶକୁ ମୋର ଫଟେଇ ବାହାରିବ

ଟପ୍ ଟପ୍ ଝରୁଥିବା ମୋ ରକ୍ତ ସବୁ

ଶବ୍ଦର ରୂପ ନେଇ,ତା' କଙ୍କାଳ ଗଢ଼ିବ ।

ଧିରେ ଧିରେ ସେ ସ୍ୱୟଂ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣା ହବ

ତୋଫା କାଗଜ ଦେହରେ ଅବୟବ ଗଢ଼ିବ

ସୁଖ,ଦୁଃଖ,ହସ,ଲାଜ,ଈର୍ଷା

ଏସବୁ ଭିତରୁ ସେ ନିଶ୍ଚିତ

କୋଉଁ ଗୋଟିକୁ ଆପଣେଇ ନବ,

ତା'ପରେ ସେ ହବ ମୋ ମାନସ କନ୍ୟା

ପିତୃ ଧର୍ମର ଦ୍ବାହିରେ

ନାଁ ତାର ଦେବି, କବିତା - ଅନନ୍ୟା ।।