ଗାଁରେ ମୋ ପ୍ରିୟା

ଗୁମସୁମ ଥାଏ ଲୋଟଣୀ ପାରାଟି

ଫଡଫାଡ ବୁଲି ଉଡେ

ବର୍ଷା ଯେବେ ଆସେ ଗାଁରେ ମୋ ପ୍ରିୟା

କଥା ବେଶୀ ମନେ ପଡେ ।

ଝରକା ଖୋଲିଲେ ଟୁପଟାପ ବର୍ଷା

କୁହଇ ନିଃଶବ୍ଦେ କାନେ

ବସି ରୁହ ନାହିଁ ଖୁଣ୍ଟ ପରି ଏକା

ଭିଜିଯାଅ ଗୋଟାପଣେ ।

ଭିଜିବାରେ ଖୁସି ଆନନ୍ଦ ଅପାର

ଭାବନା ପାଣି ଫୋଟକା

ଦେଖି କଳାମେଘ ନାଚନ୍ତି ମୟୂର

ପ୍ରକୃତି ସର୍ଜନାତ୍ମିକା ।

ଚବଚବ ହୋଇ କାଗଜ ଡଙ୍ଗାକୁ

ଭସାନ୍ତି ଟିକି ପିଲାଏ

ଉଛୁଳେ ମନରେ ଆଶା ଅସୁମାରୀ

ବର୍ଷା ପାଣି ଯେବେ ବହେ ।

ହୁଏ ଅଣାୟତ୍ତ ନାଆ ଟଳମଳ

ଯାଏ ପାଣି ସୁଏ ଭାସି

ମାରିଲେ ବିଜୁଳି ମୋ ପ୍ରିୟାର ମୁହଁ

ଝଟକି ଦିଶେ ଉଦ୍ଭାସି ।

ଶୁଭେ ରହିରହି ମେଘ ଘଡଘଡି

ଛେଚଇ ବର୍ଷା ନିର୍ଦ୍ଧୂମ

ଥାଇ ପ୍ରବାସରେ ପ୍ରିୟା କଥା ଭାବି

ଅଥୟ ହୁଅଇ ମନ ।