ବୋଉ

ଗର୍ଭଟି ଯାର ହେଲା ପ୍ରଥମ ଘର

ରକ୍ତ ମାଂସ ଦେଇ ଦେଲା ଶରୀର

ଥନ ଭାଙ୍ଗି କ୍ଷୀର ପିଆଇଲା

ତାପରି କିଏସେ ହେବ ଆଉ

ସେଇତ ଅଟଇ ବୋଉ ।

ପଡିଗଲେ ଯେବେ ଆଣ୍ଠୁ ଛିଡିଯାଏ

ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଯିଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଏ

ରାତି ଅନିଦ୍ରା ରହି ଶୁଆଇ ଦିଏ

କୋଳରେ ଯାହାର ଆନନ୍ଦ ପାଉ

ସେଇତ ଅଟଇ ବୋଉ ।

ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଯାର ସ୍ଵର୍ଗ ପାରିଜାତ

ଶିଖାଇ ଦିଏ ଜୀବନ ଗଣିତ

ପଣତେ ଦୁଃଖ ସାଉଁଟି ସୁଖ ବାଣ୍ଟିଦିଏ

ସହେ ସବୁ ଝଡଝଂଜା ଦାଉ

ସେଇତ ଅଟଇ ବୋଉ ।

ମୋ ଆଖିରେ ସିଏ ଦୁନିଆ ଦେଖେ

ସପନକୁ ନିଜ ହୃଦୟେ ରଖେ

ଖୁସିରେ ମୋର ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ

ଏମିତି ମଣିଷ କିଏ ହେବ ଆଉ

ସେଇତ ଅଟଇ ବୋଉ ।