ଲେଖୁ ଲେଖୁ ଲେଖିଦେଲି

କବି ନୁହଁଇ ମୁଁ ନୁହେଁ ବି ଲେଖକ

ନୁହେଁ ମୁଁ ଯେ କଥାକାର

ଭାବନାର ସ୍ଵର ଶବ୍ଦେ ଶବ୍ଦେ ଛନ୍ଦି

ଦେଇଛି କିଛି ଆକାର

ସତ କହିଲେ ମୁଁ ଈଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିର

ଛୋଟ ଏକ କଳାକାର ।।

ନିତି ନିତି କରେ କେତେ ଅଭିନୟ

ବିଧାତା ଲେଖିଛି ଯାହା

ସମ୍ପର୍କରେ ଛନ୍ଦି ହେଉଅଛି ଧନ୍ଦି

ସବୁ ଅଟେ ମୋହମାୟା

ସୁକ୍ଷ୍ମ ତନୁ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଖୋଜୁଛି

ବିଚରୁଛି ସ୍ଥୁଳକାୟା ।।

ଭବ ପାରାବାରେ ଭାବର ବନ୍ଧନେ

ବନ୍ଧା ଏଠି ପ୍ରତିପ୍ରାଣ

ସତ କୁହ ତୁମେ ବାନ୍ଧି ହୋଇନକି

ଦେଲି ତୁମକୁ ମୋ ରାଣ

ସେଥିପାଇଁ ପରା ନିରନ୍ତର ଚାଲେ

ଏଠି ମାନ ଅଭିମାନ ।।

ଛୋଟିଆ ହୃଦୟ କରୁଛି ଅଥୟ

ବିଭୁ ପଦେ କରେ ଅଳି

ସମ୍ପର୍କର ଡୋର କେବେହେଁ ନଛିଣ୍ଡୁ

ମିଳୁଥାଉ କରତାଳି

ଭାବରେ ଭାବରେ ବହିଯାଇ ଟିକେ

ଲେଖୁ ଲେଖୁ ଲେଖିଦେଲି ।।