ବନ୍ୟାର ପ୍ରକୋପ

କାହିଁକି କ୍ରୋଧରେ ଭସାଇ ଦେଉଛ

ସବୁଜ ବନାନୀ ଧରା

ବିଶ୍ୱ ଚିନ୍ତାମଣି ସୁୁୁଚିନ୍ତିତ ମତେ

ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ପରା ।

ତୁମରି ପ୍ରଳୟ ପ୍ଲାବନେ ବ୍ୟଥିତ

ନିରାଶ୍ରୟ ଜନ ଗଣ

ବୁଝି କି ପାରନା ହୃଦୟ ଯାତନା

କଷଣ ଲଭୁଛିି ପ୍ରାଣ ।

କବଳିତ କଲ ଚରିପାଶେ ଘେରି

ଜଳାର୍ଣ୍ଣବ ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ

ଶୁନ୍ୟ ହସ୍ତେ ଛିିିଡା ଗ୍ରାମରୁ ସହର

ଜନ ଜୀବ ଭୟେ ତ୍ରାସ ।

କାୟା ବିସ୍ତାରିଣ ବ୍ୟତିିବ୍ୟସ୍ତ କଲ

ଗୃହ ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ

ସିକ୍ତ ନୟନରେ ଚାହିଁ ଅଛି ଶିଶୁ

ଜଳମୟ ଦେଖି ସ୍ତବ୍ଧ ।

ନିଷ୍ଫଳ ନହେଉ ସକଳ ପାର୍ଥନା 

ସିନ୍ଧୁ ଗର୍ଭେ ହୁଅ ଲିନ୍ନ

ନିରାଶ୍ରୟ ମନେ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ନେଇ

ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ ମୁୁୁଠେ ଅନ୍ନ