ଭାଙ୍ଗିବ ତ, ଭାଙ୍ଗ

ଗଢ଼ିବା ଭାଙ୍ଗିବା ତ

ଗୋଟିଏ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଗୋଟେ ଗଠନାତ୍ମକ ଧ୍ବଂସ

ନୂଆ ଜୀବନର ଏକ ପ୍ରଲମ୍ବିତ ଉଛ୍ୱାସ;

ସେଥିପାଇଁ ବୋଧେ ତୁମେ ମତେ

ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଭଲ ପାଅ !

ହଠାତ ! ସେ ଦିନ ସେ ପାହାଡ଼ଟା

ଭାଙ୍ଗିଲା, କେତେ ଦିନ ଆଉ ଛାତିକୁ

ପଥର କରି ଏତେ ସବୁ ସଂକୋଚନ - ପ୍ରସାରଣ

ସହୁଥାନ୍ତା , ତା' ର ତ ବି ଗୋଟିଏ ସୀମା ଅଛି ନା !

ଭାଙ୍ଗିଲା, ଖଣ୍ଡ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେଲା, ଚୂର୍ଣ୍ଣିଭୂତ ହେଲା,

ଖରାରେ ଶିଝିଲା, ଧୂଳିରେ ଗଡ଼ିଲା, ବାୟୁରେ ଉଡ଼ିଲା,

ପାଣି ଛୁଇଁଲା ପରେ ମାଟି ହେଲା,

ଆଉ ତା' ପରେ ?

ତା'ପରେ ହାଣ୍ଡି, କଳସ, ଘଟ, ଇଟା, ମୂର୍ତ୍ତି ଗଢ଼ା ହେଲା ।

ଭାଙ୍ଗିଲା ବୋଲି ସିନା ଏତେ କିଛି ସମ୍ଭବ ହେଲା,

ଏତେ କିଛି ରୂପ ନେଲା,

ନହେଲେ ଯେ ପଥରକୁ, ସେଇ ପଥର, ସେଇ ପାଷାଣ ।

ଭାଙ୍ଗୁଛ ତ, ଭଙ୍ଗ !

ମୁଁ ପ୍ରତିବାଦ କରିବି ନାହିଁ,

ରାସ୍ତାଘାଟରେ ଧର୍ମଘଟ କରିବି ନାହିଁ,

ଟାୟାର ଜଳେଇ ଧୂଆଁରେ ମିଳେଇବି ନାହିଁ

ଏସବୁତ ଅକ୍ଷମଙ୍କ ପରିଚୟ, ବରଂ

ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଙ୍ଗିବାରେ

ମୁଁ ନୂଆ ନୂଆ ଜୀବନ ପାଉଥିବି,

ନୂଆ ନୁଆ ପରିଚୟ ନେଉଥିବି ।।