Sangeeta Barik

Tragedy


3  

Sangeeta Barik

Tragedy


ଅସୁରକ୍ଷିତ ପରୀ

ଅସୁରକ୍ଷିତ ପରୀ

1 min 226 1 min 226


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ମାଆର ପଣତ ଛୋଟ ହୁଏ ବୋଲି

ଅଳିଆ ଗଦାରେ ସ୍ଥାନ ନିଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ମୋ ଚାଲିଠାରୁ ହସ ଦିଶଇ ନୀରସ

ଆକଟ ରଜ୍ଜୁରେ ବନ୍ଧାହୁଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ନର ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଲୋଲୁପ ଦୄଷ୍ଟିରେ

କାଳେ କାଳେ ବଳି ପଡିଥାଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ପୁଅ ସମ ଜମା ମିଳେନି ସୁବିଧା

ନୀରବରେ ଅଭିଯୋଗ ଥାଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ପରିବାରକୁ ମୋ ସମ୍ମାନ ଦେଖାଇ

ଅଜଣା ଲୋକର ସାଥୀ ହୁଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ମଣିଷଟେ ହୋଇ ପଣ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ ସମ

ବିବାହ ବେଦୀରେ ଦାନ ହୁଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ସଭିଙ୍କୁ ମୁଖରେ ହସ ଦେବାପାଇଁ

ଖଣ୍ଡାଧାରେ ସଦା ଚାଲୁଥାଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ହସ ଆବରଣେ ନିଜକୁ ସଜାଇ

ଅନ୍ତରରେ ନିଜ ଲୁହ ପିଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ଆପଣା ଉଦରୁ ପରୀ ହେଲେ ଜାତ

କୁଳବୁଡା ପାଇଁ ଦାୟୀ ହୁଏ ।


ପରୀଟିଏ, ମୁଁ ପରୀଟିଏ

ଏନ୍ତୁଡିରୁ ଯୁଇ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ନଈ

କେଉଁ କାଳେ ସୁରକ୍ଷିତ ନୁହେଁ ।

 



Rate this content
Log in

More oriya poem from Sangeeta Barik

Similar oriya poem from Tragedy