ଅଭୂଲା ସ୍ମୃତି

କୁନି କଳିଟିଏ ଆସିଥିଲା ଦିନେ

   କୋଳ ମୋର ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି 

ଧୀରେ ଧୀରେ ସିଏ ପାଖୁଡାମେଲିଲା

   ଘର ଉଠୁଥିଲା ପୁରି ।।

ବୋଉ ଡାକ ତାର କତେ ସୁମଧୁର

   ଦୋରଟି ଭାଷାରେ କହେ

କୁନି କୁନି ଓଠରେ ମିଠାମିଠା କଥା

   ସଭିଙ୍କ ମନକୁ ମୋତେ।। 

ଧୀରେ ଧୀରେ ବଢି ବିଦ୍ୟାଳୟ ଗଲା

    ପଢିଲା ଉତ୍ତମ ପାଠ

ଗୁରୁଜୀ ଗୁରୁମା ସଭିଙ୍କ ଆଦର

  ବୋଲାଇଲା ସୁନା ଚାଟ।। 

କେଉଁଠୁ ଆସିଲା ଅଦିନ ଝଡ ସେ

    କଲା ତାକୁ କବଳିତ

ଧୀରେ ଧୀରେ ଶୁଖିଗଲା ତା,ପାଖୁଡା

  ପୁଷ୍ପ ହେଲା ବୃନ୍ତ ଚ୍ୟୁତ।। 

ଗର୍ଭଧାରୀ ମାତା କେମିତି ସହିବି

   ମନେପଡିଲେ ତା, ସ୍ମୃତି  

ଗୁମୁରି ଗୁମୁରି କାନ୍ଦଇ ନୀରବେ

   କରି ହୁଏ ମୋ ଛାତି। 

   ସିଏ ମୋ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି 

   ସିଏ ମୋ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି ।।