साठीच्या बनात

साठीच्या वळणावर

मन का गलबलतं

निरोपाचा गहिवर

डोळ्यांत पाणी येतं

आपल्या नवजीवनात 

नवे सुहृद येतात

आधार प्रेमाचा देतात

घेऊन हात हातात.

काटकसर श्रमांना

पूर्णच विसरायचं

प्राधान्य आरामाला

कटुतेला सोडायचं

नातेसंबंधांचा गोफ

नवनवीन विणींचा

कधी आनंद घ्यायचा

जुन्या कँलिडोस्कोपचा

गप्पा नि चेष्टामस्करी

हास्यविनोदी रमायचं

मदतीसाठी सख्यांच्या

चटकन धावायचं

ईश्वरचिंतनी मन

सुखानंदे रमवावे

आयुष्याची सार्थकता

परमार्थातच आहे

इतरांना सुख द्यावे

मन ठेवावे निश्चिंत

निखळतात बंधने

पोचता पैलतीरात