गझल

माझ्या मनी सुखाचा मनमोर गात आहे

सरलीत दुःख सारी वास्तव ज्ञात आहे।

सांगा फुलास ही दररोज वेचताना

दैवात जगणे ऐसे जे क्षण नेत आहे।

अश्रुच धीर देती दुःखास सोसताना

धैर्यास जितवाया मी स्वप्नील गात आहे।

कोरीव काम जैसे आयुष्य जाणताना

माझ्याच अहंकारा सोडून जात आहे।

किर्र तिमीर राती भयकंप दाटताना

आधार स्पंदनांचा मज धीर देत आहे।