एकांत शोधताना...!

अलगद दुरावतात यातना

किनारी सागराच्या मी असताना

असतात सोबती लाटाही

नीरव शांत तो एकांत शोधतांना

क्षणिक का असेना पण

लाभतो आनंद अलवार वार्‍याचा

अंधार्‍या वाटेवर काजवाही

भासतो जणू तो अवतार ताऱ्याचा

शांत असता तन हे माझे 

मनही वार्‍यावर हुंदडू लागते 

एकांतात या निसर्गाच्या 

झाड वेलींच्या ते प्रेमात पडते 

सुखद क्षणांना एकांताच्या 

जमवून काव्यात मांडावे वाटते 

सांगावे वाटते शब्दातून सारे 

इतके समाधान या मनात दाटते 

लाभते सुख अगणित तिथे 

एकांताच्या सहवासात जगताना 

भरभरून वाटते जगावे पुन्हा 

कितीही दुःखाच्या दरीत असताना 

आजही पावले नेतात तिकडे 

तोच नीरव शांत एकांत शोधतांना 

तोच किनारा वाटतो हवा 

अंतरातला तो एकांत दूर करताना