द्वेष
द्वेष
माऊली रुजवे
मायेचे अंकुर
दुःखात घालावी
सदैव फुंकर
वडील शिकवी
मनात जपावा
प्रेमाचा ओलावा
कष्टाने शिंपावा
बहिण आळवी
साठवा क्षणांना
प्रांजळ मनाने
जपावे नात्यांना
भावाचा दरारा
वाटतो प्रेमळ
आधार जीवनी
त्याचाच निर्मळ
पतीच्या हातात
कर्तव्याची दोरी
प्रीतीचे सिंचन
द्यावे बिनघोरी
प्रेमभाव जपा
दृढ होती नाती
आपुलकी वाढे
हीच ठेवा नीती
द्वेष नका करू
आधार निसटे
चांगल्या मनात
विचारांना फाटे
