अंत नाही

दुःख भऱ्या डागण्यांचा अंत नाही

वेड्या माझ्या मनाला याची खंत नाही

गुंतून स्वतःमध्ये स्वतःशिवाय दुसऱ्याचा

विचार करणारा असा उदार श्रीमंत नाही

स्वार्थापोटी भावना इथे शून्य झाल्या

करण्या मदत कोणास उसंत नाही

कातडे पांघरलेत माणुसकीच्या ढोंगाचे

जाईल स्वर्गलोकी असा पुण्यवंत नाही

तोडील बंध सारे षडरिपूंचे या

असा सामर्थ्यवंत कोण नाही

होऊन निष्ठुर कपटी असे

जिने मला पसंत नाही

जरी असली हालचाल देहाची या

जीव असूनही त्यात ते जिवंत नाही

झाल्यात चुका कैक अशा हातून पण

आता सामावून घेणारा आसमंत नाही