પથ્થરના દેવ

બિડાયેલી આ આંખોમાં સપના તો હજાર હતાં,

પણ સાકાર કરવા સાથે મારી તેઓ નહોતાં,

વચન તો મિત્રતા નિભાવવાનું આપેલ હતું,

પણ શું આજ હાથ ઊંચો કરવો મુશ્કેલ હતું ?

તમે ભલે ગયા વહેતાં નીરની માફક

ને પાછા પણ ફર્યા વરસાદની માફક,

વિચારું છું, દૂધ હોય કે જળ,

શિવલિંગ પર ટકતાં નથી,

એવી જ રીતે, પથ્થરના દેવ મારા,

ન પલળ્યા મારી આંખોનાં જળથી.