માવઠાની વ્યથા

પ્રેમ ઉભરાયો અધિક, વરસી પડયો હું,

વગર સિઝને આવ્યો, રોઈ પડ્યા સૌ.

મારી પીડામાં હું મૂંઝાયો, આંસુ બેસુમાર,

શિયાળાનું માવઠું છું, કમૌસમી વરસાદ.

વિરહ બહુ સાલ્યો ધરતીથી દૂર દૂર,

ભીનાં ભીનાં આલિંગનમાં જકડવા ધોધમાર.

ઠંડી ઠંડી આહો ભરી, દિલ બેકરાર,

વાદળો વ્યથા ઠાલવે ભગ્ન હ્રદયે આજ.