જાહોજલાલી

પાંચ - દસ પૈસાની જાહોજલાલી હતી, 

બાળપણની મારી ચાલ મતવાલી હતી. 

ધૂળ - માટીના ખજાનાથી હતી ભરપૂર, 

એવુ નહોતું કે મારી હથેળી ખાલી હતી. 

પ્રસાદ માટે જ જવાનુ રોજ પ્રભુ મંદિરે, 

કદાચ આ ટેવ મારી ઈશને વ્હાલી હતી. 

પરાણે પાટીમાં ઘૂંટેલા એ ચાર આંકડા, 

ને ગ્રંથોથી ઉમદા એ ભાષા કાલી હતી. 

ઊંઘતાજ જાણે એકદમ પડતું સવાર,

તો, રમતમાં રંગેલી સાંજની લાલી હતી.