એક ગોવાલણ

રૂમઝૂમ પગલે આવતી,

એની લટકાળી લટકંતી ચાલ;

ઝાંઝરના ઝણકારે ગૂંજે,

ગલી ગલી ને ભરબજાર,

હાથે એના કંકણ સોહે,

શોભે કેડે કંદોરાનો ભાર;

ચંચળ, કોમળ લાગે કેવી,

જુઓ આ નખરાળી નાર,

રૂપાં કેરો હાર ડોકમાં ને,

કાને ઘાટીલાં કુંડળ સોહાય;

મધુર સુરીલું ગીત ગણગણતી,

મસ્ત મગ્ન થઈ એ મલકાય,

કામણગારી આંખો એની,

નાકે નથણી તણા શણગાર;

મીઠી મધુરી વાણી એની,

મન પર જાદુ કરતી જાય,

ઘમ્મર ઘેર ઘાઘરો એનો ને,

ચમકંતાં પછેડાની શોભા અપાર;

દૂધની ફેરી કરતી આ ગોવાલણ,

જાણે રૂપરૂપનો અંબાર.